Kort nieuws: Relaunch Foodtube

Schermafbeelding 2015-03-27 om 14.16.40Wijnschrijver Harold Hamersma kondigt enthousiast aan dat de website foodtube.nl nieuw leven ingeblazen is. Mooier. Smakelijker. Beter. En met veel meer wijn.

We geven het maar al te graag door. Log in bij al dat lekkers: foodtube.nl

Advertenties

De taal van de wijn

wijn_cartoonEr is geen drank die de tong en de pen zó veel, en zó bloemrijk, in beweging brengt als wijn. Over “een frivole neus”, “een heerlijk voorname Fransman” en “mondvullende kersen” – kortom over wijn die “de papillen stof tot nadenken geeft”.

Dit is de inleiding van een grappig artikel over de kunst (of kitsch) van het beschrijven van wijn in Onze Taal. Leuk voor wijnliefhebbers en (wie weet) herkenbaar voor wijnschrijvers. Lees het hier.

Hiërarchie in de wijngaard

De lunch was uitbundig. Mijn buurvrouw niet meer.

Bordeaux in anekdotes: deel 3 (eind)
Targon – 4 oktober 2011. Dag twee van een vierdaagse trip naar Bordeaux. Lunch.

In Frankrijk zijn machtsverhoudingen nogal traditioneel. De baas is er nog echt de baas. En de vrouw des huizes is ook echt de vrouw des huizes. Ten minste, in ieder geval in Entre-deux-Mers. Het was ons al opgevallen tijdens een diner in een château, waar de kasteeleigenaresse duidelijk de grande dâme was. Mooiste pakje aan, uitbundig opgetut en een voorbeeldige gastvrouwe. Ze had een soort hulp in de bediening, die ons voortreffelijk eten serveerde. Een stoffig type met een mat kapsel. Ze liep wat gebogen, ging kleurloos gekleed en geruisloos door het pand. Wie weet was ze ook de kok, hadden we alle reden haar te complimenteren. Maar nee, dat was haar rol niet. Het was duidelijk de bedoeling er nooit of te nimmer beter uit te zien dan de vrouw des huizes, laat staan een leuker of grappiger mens te zijn.

Deze middag echter kwamen we aan bij een château waar ook de lunch zou plaatsvinden. Maar eerst, de kelders in. Vaste prik. Een leuke, jonge vrouw kwam ons enthousiast tegemoet. Vrolijk begeleidde ze ons naar de roestvrijstalen cuves en de eikenhouten barriques. Op onze vragen had ze niet altijd antwoord. Ze vertelde wat ze wist en hield dat op, dan zei ze lachend: ‘Dat moet u straks maar even aan Pierre vragen. Die weet dat wel. Hij moet nog iets afmaken, kleedt zich even om en komt er dan zo aan.’ Dat ging zo een keer of drie.
Na een halfuurtje stonden we weer buiten en daar kwam Pierre. Fris gedoucht, even snel een schoon wit overhemd aangeschoten. Jonge kerel nog, vol passie voor het vak. Mooi. Hij vertelde honderduit daar waar de vrouw was gestopt. Ze luisterde vriendelijk glimlachend mee. Niets kon ons aan de indruk onttrekken dat ze de trotse echtgenote van de wijnmaker was. Driewerf neen, zo bleek.

Even later, toen het tijd was om aan tafel te gaan, maakte de échte mevrouw de wijnmaker namelijk haar entree. Ze werd bij wijze van spreken vakkundig door haar man aan ons gepresenteerd. Als was ze het pièce de résistance van de maaltijd. Ze mocht er zijn. Ook een leuke en jonge vrouw, net iets beter verzorgd en beter gekleed dan… Je begrijpt wie ik bedoel. Sterker, de eerste vrouw die ons rondleidde, schoot het schaamrood op de kaken. Er gebeurde iets. Ze keek zoekend om zich heen, alsof ze zich geen raad wist met de situatie. Alsof ze het liefst heel hard wilde wegrennen om ergens stilletjes achter een wijnvat te gaan zitten janken. Wilde fantasieën schoten me door het hoofd. Zou ze soms met de wijnmaker iets hebben? Dat ze tussen de bedrijven door af en toe even snel ergens in de wijngaard terwijl de vrouw van de baas druk was met de kinderen… Nee, vast niet. Aan Pierre was niets te merken.
Goed.
De lunch begon en we gingen aan tafel. De dame van de rondleiding zat naast mij. Ze keek nauwelijks op of om en at plichtmatig haar bordjes leeg. Ze leek in niets meer op de spontane vrouw van eerder. Terwijl heerlijke gangen en schitterende wijnen passeerden zei ze niets. Geen woord. En dat drie uur lang. Nou, ik kan ook heel goed stil zijn maar drie uur – dat is echt lang. Arm mens. Maar toch: interessant. De lunch had als doel inspiratie voor wijnliefhebbers te zijn. De situatie ter plaatse bracht wat anders: voer voor psychologen.

De Grote Hamersma 2012 is uit

Nu in de winkel!

Compact en bomvol wijntips: de Grote Hamersma 2012 is uit. Ruim 800 pagina’s met de best geteste wijnen volgens Hamersma, ingedeeld naar verschillende zoekcriteria. Op leverancier, op land, met een aparte bio-afdeling en samenvattende hitlijsten. O ja, en uitgebreide info over allerhande druivenrassen – van alom bekend tot heerlijk obscuur. DGH12 is een zeer handig boekwerk dat toewijding, inzicht en keihard proeven van de schrijver verraadt. Maar een schrijver zou geen schrijver zijn als nou net niet dat aspect het verschil maakt. In ieder geval voor mij. Want het zijn die puntige stukjes tekst en uitleg met zijn zeer eigen wijnomschrijfjargon waarmee Hamersma me pakt en geregeld de mondhoeken doet krullen. En wel omhoog, dat is zeker.
Eén ding vraag ik me af: hoe zit het met wijnen die komen van bijvoorbeeld een groothandel als Pallas Wines? Dan vind je wel een aanbeveling voor een mooie wijn, maar waar je die als consument moet kopen, dát vertelt het verhaal niet. Of misschien is dat niet het idee van deze gids. Goed, Google is je vriend, dus daar komen we ook wel weer uit.

Wijnvlekken op Facebook

Nez pour vin is nu ook op Facebook. Op mijn speciale pagina in de vriendenwereld die FB heet, ga ik ook daar wijnvlekken achterlaten. Het is mijn persoonlijke socialmedia-experiment dus reken maar dat er gemorst gaat worden. En net als bij rode wijn zal dat niet altijd schoon te krijgen zijn. Want eenmaal op internet, voor altijd op internet. Anywine, in het kader van wijnbloggen op zijn modernst moet ook dit gebied ontgonnen. Het bannertje is al af. Met QR-code! Het begint er op te ‘liken’.

Wine discovery tools

Metro Wine Map of France (De Long)

Ouderwets papier blijft toch heerlijk. Het gevoel iets in handen te hebben, de geur van verse drukinkt. En als je daarmee ook je wijnkennis vergroot kan je je geluk helemaal niet meer op. De Long wine discovery tools levert prachtige kaarten, boekjes voor proefnotities en andere leerzame en handige wijnparafernalia. Wat dacht je van deze wijnkaart van Frankrijk in de vorm van een metroplattegrond? Hoef je nooit meer te verdwalen in het Franse vineuze doolhof. Kijk maar eens op hun website. Er staan ook gratis te downloaden ‘resources’ op. Een tweetal staat – geheel ter uwer comfort – op Wijnkennis (de rest was te goed beveiligd…). Iets bestellen? Dat doe je het beste via het Engelse Wineware.

Voer voor drinkers

En complimenten voor de cover!

Ik ga op vakantie en neem mee… Weg van wijn door Onno Kleyn. En dat rijmt. Nee, maar serieus. Weg van wijn is een vermakelijke bundel vineuze reisverslagen gelardeerd met een jaloersmakende hoeveelheid geschiedenis en achtergrondinformatie, afgetopt met praktische proef- en koopinformatie. Hij doet vooral Frankrijk, Italië, Spanje en Portugal aan. Op zijn Kleyns, dus geen tekort aan wijdlopige, poëtisch getinte frasen over ‘een rijk geciprest landschap, eeuwig groene steeneiken tussen de paarse lavendel, stromen prestigegeld en wijnen vol van raffinement en elegantie’. Misschien een kwestie van smaak, maar hij verliest zich hier af en toe in dit soort soms archaïsche bewoordingen. Wat mij betreft is Kleyn op zijn best als hij de feitelijke diepte in gaat. Wanneer er wat te leren valt over de geschiedenis, de druivenrassen, de mannen en vrouwen die lang geleden de loop der dingen bepaalden. En daar staat er gelukkig genoeg van in. Want dan pakt hij me, dan loodst hij me feilloos naar de volgende fles onweerstaanbare wijn. Want een pageturner is het zeker, dit boek. Knappe jongen die hem weglegt. Maar ik probeer het wel. Wie weet lukt het me een stuk boek over te houden voor mijn eigen vakantie.

Weg van wijn, Onno Kleyn (ISBN: 978 90 468 0961 7 | Nieuw Amsterdam)