Een rondje Bordeaux, aub.

A perfect circle. Behalve de naam van een bijzonder goede band, was dit de eerste omschrijving die me te binnen schoot. Op 21 januari stond ik in de Amsterdamse Koepelkerk temidden van een keur aan wijnmakers, lid van Le Grand Circle des vins de Bordeaux. Hoe bedoel je, het plaatje klopte helemaal?

Daar was goed over nagedacht door Michèle Lainé, export-consultant ‘French beverages’ bij Business France. Zoals altijd staat zij garant voor een warm welkom en een puike organisatie. Op naar de wijn.

Linker- en rechteroever?
Le Grand Cercle des Vins de Bordeaux is in juni 2013 opgericht om wijnen van de linker- en de rechteroever te verbinden. Linker- en rechteroever? Tja, dat behoeft uitleg. Voor jou niet? Sla dit gerust over.

Bon. Het wijnbouwgebied Bordeaux ligt verspreid rondom een aantal rivieren: de Dordogne, die ontspringt in de Auvergne, en de Garonne, vanuit de Spaanse Pyreneeën. Even voorbij de stad Bordeaux komen die twee samen in de Gironde, die op zijn beurt in de Atlantische Oceaan uitmondt. Sta je met je gezicht naar die oceaan – denkbeeldig met je ene voet links van de Gironde en de ander rechts ervan – dan snap je waar die term vandaan komt. Links vind je de deelgebieden Médoc en Haut-Médoc. Rechts, doorlopend tot langs de Dordogne, vind je Saint-Emilion, Pomerol, Bourg en Blaye. Groot verschil is dat aan de linkerkant de wijnen vooral gedomineerd worden door cabernet sauvignon en rechts door merlot. Veel rood, inderdaad. In het tussengebied, de wig tussen de Gironde en de Dordogne vind je relatief meer wit. Maar dat is voor een andere keer. Of lees een eerder blog van mij.

Nieuwe kansen
De Grand Cercle kun je zien als een showcase van Bordeauxwijnen, geselecteerd om hun uitstekende kwaliteit. Dat zijn er nu 88 van de rechteroever en 42 van de linker. In Amsterdam waren ze er niet alleen om die kwaliteiten te laten testen, ook nieuwe kansen voor de handel stonden hoog op de agenda. Want de aandacht gaat vaak uit naar de grote namen, maar daarnaast is er nog zoveel meer dat de moeite waard is.

Bordeaux trekt trouwens altijd een specifiek publiek. Niet al te jong, klassiek gedost in jasjes en dasjes of Chanel-leske mantelpakjes. En niet te vergeten een hoog ik-spreek-heus-wel-vloeibaar-Fransgehalte.

Tijd om te proeven
Omdat je toch een keuze moet maken begon ik te zoeken naar de wijnen die relatief het grootste aandeel cabernet franc hadden. Vond ik leuk, en omdat dat nou eenmaal mijn favo druifje is. Kom je toch automatisch op de rechteroever terecht, waar deze oerdruif na merlot meestal een mooie tweede viool speelt.

Wit
Maar hé, er was ook wit! Niet veel, maar wel het vermelden waard. Witte Bordeaux verdient sowieso meer aandacht. Slechts drie, dus ik beschrijf ze allemaal hieronder.

  • De blanc van Château Réaut (2016) 100% sauvignon: expressief, rond, sappig en mals, een vleugje Turks Fruit. Maar, wat kort van stof. Zoekt importeur.
  • Château Magrez Fombrauge (2016) 40% sémillon, 30% sauvignon blanc en 30% sauvignon gris. Interessant. Knalt je glas uit, flink wat hout, iets van drop. Een vrolijke mix van tropisch en steenfruit. Aangenaam.
  • Le blanc de Château Rollan de By (2016) 100% sauvignon. Veruit meest boeiende glas: krachtig, tropisch, complex, rond, sappig, rijp fruit. Het is dat ik nog flink wat rood voor de boeg had, want eigenlijk te lekker om uit te spugen.

Rood
Goed. Rood, dus. Standaard hadden de aanwezige wijnproducenten hun jaargang 2016 op de tafel gezet, een aantal ook oudere jaargangen. En dan wordt het interessant. Ik pik de meest opvallende eruit.

Chateau Dalem, Fronsac (85% merlot, 15% cabfranc) – zoekt importeur.
2016: drop/laurier, dik, structuur, nu al heel fijn!
2014: straf, streng, maar correct.
2009: diepdonker fruit, stalgeur. Helemaal op dronk!

Château La Dauphine, Fronsac (90% merlot, 10% cabfranc) – zoekt importeur.
2016: donkerrood, concentratie, wel wat dun, smaakvol.
2014: krachtig en toch zacht, smeuiig. Op dronk.
2012: power!, diepdonkerrood fruit van bramen en zwarte bessen. Warm jaar. Eerste jaar ‘organic’.
2011: klassiek, ijzer/bloed.

Château Maillet, Pomerol (73 merlot, 19% cabfranc, 8% cabsauv) – o.a. via Hosman Vins.
2016: verfijnd, sympathiek, deftig, toch jong en dartel (als je dat van Pomerol kunt zeggen).
2012: zacht(er), genoeg pit, rustiger, minder alcohol.  

Château Laroze, Saint-Emilion (66% merlot, 28% cabfranc, 6% cabsauv) – zoekt importeur via Place de Bordeaux
2016: Erg jong. ‘Zuurstoftekort’, zegt mijn buurman. Lijkt me niet goed voor een baby…
2015: Klassiek, streng, compact.
2014: Geur van koffie en tabak, schept verwachtingen – maar er gebeurt niets. Jammer.

Château de Pressac, Saint-Emilion (65% merlot, 18% cabfranc, 11% cabsauv, 4% pressac = malbec, 2% carménère)
2016: zeer krachtig, concentratie, balans. Mooi!
2015: aards, direct, fascinerend.
2011: mooi samengekomen in de tijd, rustig, doordrinkbaar, hartig. Iets bij eten. Nice!(NB: vanaf 2012 Grand Cru Classé)

Château Fombrauge, Saint-Emilion (89% merlot, 8% cabfranc, 2% malbec, 1% cabsauv)
2016: drop, smeuiig, dik. Indrukwekkend!

Rosé?
Was dit het dan? Nee, hoor. Er was meer. En dat heb ik óf niet geproefd, of niet hier afgedrukt. Maar het mooie is, je kunt het op je gemakje allemaal nalezen op de website van de Cercle. En mocht het je interesseren, vele zoeken nog een importeur voor Nederland. Al dan niet via Place de Bordeaux.

Laat ik jullie graag achter met een laatste anekdote.
Zoals gezegd was er veel rood, en slechts een beetje wit. Ik wilde één van die witte nog even terugproeven. Dus schonk ik mijn aangeslagen glas, waar nog een miniem bodempje rood in zat, vol met water. Om het schoon te spoelen. ‘Hé,’ klonk het achter mij. Nogal geaffecteerd. ‘Kijk, deze meneer heeft rosé!’
Ik keek nonchalant achterom en zei: ‘Klopt. Zelf gemaakt’.

Advertenties

Geen geraas: wijn en kaas

Vier wijnen op de proeftafel. Een selectie favorieten van Joost (& Joost). Tweemaal wit en tweemaal rood. Tweemaal Frankrijk (wit), een Spanjaard en een Italiaan (rood, dus). Wat wij ervan vinden, was de vraag. Gaat-ie dan.

Als extra proefden we bij elke wijn diverse kazen. Dus dan weet je ook meteen wat daar lekker bij is. Of niet.

Prima terraswijn
Wat start met een ogenschijnlijk interessant spel tussen zoet en zuur zakt vrij snel weg tot een wat saaiig glas wit. De 20 procent sauvignon houdt hem nog net overeind, deze blend uit de Côte de Gascogne. Hoe dan ook: schoon, knisperend en fijn om je palet even mee schoon te poetsen. Dat start dan wel weer lekker. Op zich een prima terraswijn, extra koel geserveerd op warme zomerdagen. Zeker dat daar liefhebbers voor zijn. Wij niet zo. Te hard, eendimensionaal en eigenlijk ook een eurootje of anderhalf te duur voor het mooie. Zou niet misstaan in het schap van de supermarkt.
Villa Dria colombard/sauvignon blanc 2017 (7,50 euro)

Ingetogen dame
Door met 100 procent sauvignon, uit de bakermat: de Loire. Om precies te zijn, het illustere Sancerre. De geruststellende geur van een ietsje zweetsok, maar die trekt vlotjes weg. Erg jong, dus nog even flink schudden met de fles om die ingetogen dame op weg te helpen. Fijne zuren rondom, aangenaam bitter achteraf. Een smaak die verrast, omdat er relatief weinig te ruiken valt. Drinkt lekker door. Wel een nog wat onrustig, springerig typje. Misschien nog een jaartje met rust laten, voor het beste resultaat. Voor zijn prijs had-ie net een fractie beter gemogen.
Domaine Tabordet Sancerre 2017 (15,25)

De inhoud telt
Over naar rood. Eerst de ripasso. Ook wel baby-Amarone genoemd. Dat maakt deze noord-Italiaan wel waar. De amarenenkersen springen je glas uit. Maar ook wat medicinaals, iets van ijzer en een vleugje madeira of marsala. Behoorlijk hoog op smaak, maar op een positieve manier. Er zit nog meer in. Een vochtig bospad, natte theebladeren, rijp bosfruit. De verhoudingen kloppen, er is balans. Een mooi en fijn glas dat waar voor zijn geld biedt. Alleen die fles. Ik weet niet, hoor. Verwacht je eerder bij olijfolie. Maar de inhoud telt en die smaakt!
Villabella Valpolicella Ripasso 2016 (16,75 euro)

Gevaarlijk lekker
We gaan naar Spanje. Rioja om precies te zijn. Daar waar ze hard bezig zijn zichzelf opnieuw uit te vinden maar ondertussen de oude waarden recht overeind blijven. Rode rakker met een randje paars. Een ietwat opmerkelijke vergelijking met een stevige saus – denk: oyster sauce – wordt gemaakt. IJzer, bloed. Tja, sinds ik de boeken van Alice Feiring heb gelezen is dat een geur-/smaakelement dat ik steeds vaker opmerk, kan plaatsen en benoemen. Soit.
Blijft in de mond aangenaam hangen. De 10 procent garnacha geven hem een prettige rondheid en een zetje extra fruitigheid. Blend van Frans en Amerikaans eiken pakt goed uit. Toegankelijke crianza. Gevaarlijke doordrinker. En, heel veel wijn voor je geld!
Beleluin Rioja Crianza 2013 (11,50 euro)

Doe de kaastest
Wijnspijs, een vak apart. Leuk om ook mee te nemen bij het proeven van wijn. Wel nadat we eerst alle wijnen los hebben beoordeeld, om het de smaakpapillen niet al te lastig te maken. De kazen:
1. Selles sur Cher – zachte geitenkaas (FR)
2. Chavignol – halfharde geitenkaas (FR)
3. Gruyere Alpage – harde bergkaas van koemelk (CH)
4. Manchego 3 mnd. – halfharde schapenkaas (SP)

Sauvignon met geit is een beproefde combo, dus beide witte wijnen komen in aanmerking. De romige Selles sur Cher met zijn aslaag haalt de Villa Dria lekker op. Smaakt ineens ook zoeter. Helemaal niet gek. Ook bij de Sancerre doet-ie het goed, maar een ietsje minder.
Chavignol en Sancerre moet volgens de boekjes een klassieke match zijn. De kaas is behoorlijk sterk van smaak en de wijn is daar nog niet aan toe. Die delft het onderspit in dit gevecht. Het kan, maar de kaas is te overheersend. De Gascogne hebben we er maar niet aan gewaagd.
De ripasso en de Gruyere zijn dan wel weer een ‘match made in heaven’. Het zoute en de korrelige structuur van de kaas zorgen samen met de wijn voor een smeuiige smaaksensatie. Heerlijk! Met de Rioja gaat het minder goed, de combinatie geeft een hardheid in de smaak die niet bijzonder prettig is.
Weer zo’n mooie: Manchego met Rioja. En die klopt, als een malle. Wijn en kaas blijven overeind en versterken elkaar. Zo’n typisch 1+1=3’tje. De ripasso blijkt een Italiaanse allemansvriend want ook die gaat uitstekend bij de drie maanden gerijpte Spaanse schapenkaas.

Het zit erop. Mooie en interessante avond. Voor de kazen moet je bij Edje Boele zijn. Voor de wijnen bij Joost & Joost. Hun geproefde wijnselectie was traditioneel en misschien wat veilig. Maar er is vast meer. Toch eens even die nieuwe website van ze afspeuren.

 

(Deze avond werd mede mogelijk gemaakt door gastproever Jeroen Zijlstra)

Rosé: Provence vs. Pays d’Oc

Als het om rosé gaat, spant de roze zomerdrank uit de Provence de kroon. Zo gaat het verhaal. Maar is dat wel zo? De proef op de som: 

Op Koningsdag passeerde ik per toeval De Wijnmakelaar, prima wijnspeciaalzaak op het lang niet ongezellige Haagse Goudsbloemplein. Dat kwam perfect uit, want door het onverwachte prachtweer was de zin in rosé tot ongekende hoogte gestegen. Ik vroeg om een exemplaar uit de Provence. Aangezien ik de (overigens prima Hollandse) rosé van AIX al kende, bleef er nog één optie over: Domaine Houchart. ‘Je betaalt wel altijd voor de naam’, legde de uitbater allervriendelijkst uit. ‘Ik heb ook rosé uit Pays d’Oc die én voordeliger is én daar er echt niet voor onder doet.’ Nou, kom maar op dan!

IMG_8128

Domaine Houchart Sainte Victoire Côte de Provence 2013
Kleur: zalmroze
Geur: perzik, abrikoos, groene kruiden (bieslook)
Smaak: warm, kruidig, mondvullend, iets filmend, licht salmiak, lange afdronk.
Beoordeling: aangenaam, iets bij eten (zalmtaart!), uitstekende prijs-kwaliteit.

Winkelprijs: 10,35

IMG_8155Luc Pirlet Syrah Rosé Pays d’Oc 2013
Kleur: warm roze
Geur: snoepjes, licht frambozig dan wel aardbeiïg.
Smaak: dun, wel goed gekruid, licht peperig.
Beoordeling: Vooral de kruidigheid blijft staan. De betere borrelrosé, maar zou ook bij een lichte zomersalade niet misstaan.

Winkelprijs:  7,35 (give or take)

Domaine Houchart bevindt zich in Puyloubier (naast Aix-en-Provence). Luc Pirlet vind je in Douzens, Languedoc (bij Narbonne). Een slordige 300 kilometer verderop in Zuid-Frankrijk. Misschien niet zo’n grote afstand op de schaal der dingen, maar wel in het resultaat van de rosé die ze maken. Het roze Provence-goedje biedt toch duidelijk meer diepgang, complexiteit en – hoe zal ik het zeggen? – klasse.

Daar betaal je ook voor. Een stuk meer, maar dat is het waard. Zoek je een rosé voor een kleinere portemonnee, die toch een stuk boven het maaiveld uitsteekt? Dan heb je met de Luc Pirlet ook een uitstekende zomerdeal te pakken.

Nu zijn dit zomaar twee voorbeelden en dat vormt absoluut geen grond voor een wetenschappelijk onderbouwde uitspraak over rosé’s uit de Provence versus die uit de Pays d’Oc – of elders. Maar afgaand op eerdere ervaringen heb ik toch een ernstig vermoeden dat het hart van deze vrolijke zonnedrank toch echt in de Provence ligt. En als je me wilt overtuigen dat het anders is, kom maar op!

De Wijnmakelaar
Goudsbloemlaan 148
2566 CW  Den Haag

Welke witte wijn past bij mij?

Wijnpakket witte smaakprofielen
Wijnpakket witte smaakprofielen

Goeie vraag. Als je dat voor jezelf nog niet hebt uitgemaakt, dan kun je het beste eerst naar de basis. Houd ik van zoet of toch meer van droog? Die vraag is meestal redelijk snel te beantwoorden. Daarna wordt het al iets lastiger. Ben ik dol op vol, of mag het een beetje zuur? Ben ik een bloemig type, of juist meer kruidig? Tip: begin met wijnen te proeven die gemaakt zijn van één druivenras. Heb je de kenmerken van die specifieke druif onder de knie, dan ben je al een heel eind verder!

Wij namen de proef op de som met het wijnpakket Witte Smaakprofielen van de Wijnbeurs, met tweemaal drie flessen speciaal samengesteld om je wittewijnsmaak te ontdekken. De drie typen witte wijn zijn van de druivenrassen chardonnay, sauvignon blanc en gewurztraminer. Alleen de laatste is trouw aan zijn oorsprongsgebied, de Elzas, de andere twee komen respectievelijk uit Californië en het zuiden van Frankrijk: Pays d’OC.
Note: wij hadden nog nét de laatste doos uit een serie, inmiddels is er een nieuwe samenstelling voorradig (zie onder).

Jouw smaak
Het mooiste is als die wijnen van één druivenras voldoen aan hun meest voorkomende kenmerken, dan kun je het best een oordeel vellen over wat je lekker vindt. Laten we eerlijk zijn, dat is uiteindelijk waar alles om draait. Je kunt je smaak ontwikkelen, verbreden of zelfs verbeteren – alleen het is en blijft jouw smaak. Daar valt niet over te twisten. De proefdoos van de Wijnbeurs voldoet; de chardonnay is volvet en fruitig, de sauvignon blanc strakdroog en grassig, de gewurztraminer neigt naar zoet maar is toch echt droog.

Mijn smaak
Puur wijntechnisch (dus ongeacht persoonlijke smaak!) is de laatste veruit de beste van de drie: verrassend complex, uitstekend in balans, heel goed gemaakt. De sauvignon blanc is wat saai en eenzijdig. En de Amerikaanse chardonnay is ‘er nog niet’, zoals dat zo mooi heet. Er zit een heel breed scala aan smaken in – van zwoel tropisch fruit tot een strakke kruidigheid tot het eikenhout van het vat waarin de wijn gerijpt heeft. Alleen, die smaken komen niet bij elkaar; ze vormen geen eenheid. Dat is jammer. Het voordeel is dat je ze mooi los kunt onderscheiden.

Anywine, dat is niet waar het om gaat. De proefdoos geeft je wél wat je als wijnontdekker wilt, namelijk houvast voor je toekomstige wittewijnaankoop. Dus die missie is geslaagd. Dat zal ook in de huidige samenstelling niet anders zijn. Gelukkig is de gewurztraminer gebleven. Sterker, ik denk dat ze bij elkaar nu nog beter zijn!

Wijnpakket Witte Smaakprofielen

Prijs: 65,- euro (62,- voor leden)
Te koop: de Wijnbeurs

Uniek Madeira-event op 19 juni

convites_vinhosmadeira2013

Overheerlijke witte wijn uit Oostenrijk

5133739001_14886a1490_zVeel mensen gaan naar Oostenrijk voor een actieve wintersportvakantie. Het staat misschien niet bekend als wijnland, Oostenrijk heeft echter veel te bieden aan fijnproevers. Uiteraard geniet je van lokale specialiteiten als apfelstrudel of Tiroler Grostl, een voedzame lunch – of je nu kiest voor een actieve middag op de ski’s of je smaakpapillen traint met een wijnproeverij. Couponcode.nu vertelt je daar graag meer over. 

Wenen
In de middeleeuwen had elk district zijn eigen wijngaarden. In de 16de eeuw kwam de wijnbarcultuur dan ook tot leven in Wenen. Dit werd mogelijk gemaakt door de keizer, die het volk de mogelijkheid gaf om wijn te verruilen voor voedsel. Naarmate de stad zelf groeide, krompen de wijngaarden. Recentelijk is hercultivering echter op de agenda geplaatst.   

Grüner veltliner
Weense wijn wordt nu gerekend tot één van de klassiekers. Met 630 wijnen, geoogst van 1680 hectare wijngaarden, weet je dat wijn erg belangrijk is. Eén wijnproducent voorziet 2500 mensen van wijn. De wijngaarden zijn vooral lopend of met de tram te bereikbaar. Witte druiven domineren de gaarden in Oostenrijk. Grüner veltliner, een typische Oostenrijkse druif, is gebruikelijk. Verder vind je er ook riesling en chardonnay. Deze leveren een scherpe, blanke wijn die een perfecte aanvulling is op Wiener Schnitzel en allerlei soorten worst.

Natuurlijk neem je bij een bezoek een kijkje in een wijntaverne, er zijn er meer dan 180 in Wenen.  Op het culinaire erfgoed zijn de mensen dan ook trots. Overal waar je dineert, krijg je familierecepten voorgeschoteld gemaakt met lokale ingrediënten. Zelfs in de meest elegante restaurants van het land is de charme van de Oostenrijkse keuken evident.
Neem gerust wat Oostenrijkse wijn mee terug naar Nederland. En zijn die wijnen na jouw vakantie te snel op? Dan ontvang je korting op wijn bij Couponcode.nu.

Wijnworkshop Wateringse Veld

nielsAltijd spannend, een wijnworkshop geven. Afgelopen zaterdagavond mocht ik mijn best doen om weer wat wijnliefhebberszieltjes te winnen. Het evangelie volgens ‘Drink niet meer maar beter’ predikte ik als aftrap van een verjaardag in Den Haag. Om het feestje te starten, begonnen we met een uitstekende cava. 

Aan lange tafels gezeten prikkelde ik de gasten eerst hun geurvermogen door ze te laten raden welke kruiden er onder het folie verstopt zaten. Niet dat amandel, lavendel, basilicum, nootmuskaat, rozemarijn en mandarijn per se in het aroma van elke wijn terug te vinden zijn, maar de cursisten stonden wel meteen op scherp. Behalve een korte inleiding in wat feitelijk wijn is en hoe je die beoordeelt heb ik geprobeerd balans te vinden tussen theorie en praktijk. Het proeven vinden mensen toch het allerleukst.

Lekker of niet lekker
Mijn wens is om wijnconsumenten op weg te helpen om beter hun smaak te leren kennen en proberen ze wat verder te laten drinken dan hun neuzen lang zijn. Vandaar de keuze om zes wijnen te laten proeven die elk van één druivenras gemaakt zijn. Ieder druivenras heeft zo zijn specifieke kenmerken en als je die leert (her)kennen ben je wat mij betreft al een heel eind op weg om te bepalen wat je wel of juist niet lekker vindt. Een overzicht: sauvignon blanc (Pouilly Fumé), chardonnay (Chili), viognier (Pays d’Oc), pinot noir (Nieuw-Zeeland), merlot (Argentinië) en garnacha (Spanje). Alle verjaardagsgasten gingen  enthousiast en fanatiek aan de slag met pen, notitieformulier en het opzoeken van geurbeschrijvingen in de Aromazon [pdf]. “Perzik!” – “Cognac!?” –  “lijmoplosser”. Van alles kwam voorbij, prachtig. Uiteindelijk konden de deelnemers ook behoorlijk goed onderbouwen waarom ze de ene wijn wel lekker vonden en de ander niet. Perfect, dat was precies het idee.

Hopelijk heeft het geholpen. Hoe dan ook, iedereen had een leuke avond. De dag erna kreeg ik deze mail:

“Hartelijk dank voor jouw inzet gisteravond! We hebben het prima naar ons zin gehad en we hebben veel positieve reacties gehad.”

Ook interesse in  een wijnworkshop bij u thuis? Bel dan direct 06-52 65 07 87 of stuur een e-mail naar: nezpourvin@gmail.com. Meer info: klik dan hier.