Importeur gezocht!

De door Perswijn lovend beoordeelde wijnen van Tosti 1820 zoeken een importeur voor Nederland. Interesse? Bel 06-52650787 of mail nezpourvin@gmail.com voor meer info.

Dat is dan toch wel weer leuk. Met twee flessen van TOSTI SpA Alta Langa als kwaliteitsgebied voor metodo classico op de Nederlandse wijnkaart gezet. Nu in Perswijn!

#wine #winetasting #metodoclassico #spumante #altalanga #piemonte

Geen geraas: wijn en kaas

Vier wijnen op de proeftafel. Een selectie favorieten van Joost (& Joost). Tweemaal wit en tweemaal rood. Tweemaal Frankrijk (wit), een Spanjaard en een Italiaan (rood, dus). Wat wij ervan vinden, was de vraag. Gaat-ie dan.

Als extra proefden we bij elke wijn diverse kazen. Dus dan weet je ook meteen wat daar lekker bij is. Of niet.

Prima terraswijn
Wat start met een ogenschijnlijk interessant spel tussen zoet en zuur zakt vrij snel weg tot een wat saaiig glas wit. De 20 procent sauvignon houdt hem nog net overeind, deze blend uit de Côte de Gascogne. Hoe dan ook: schoon, knisperend en fijn om je palet even mee schoon te poetsen. Dat start dan wel weer lekker. Op zich een prima terraswijn, extra koel geserveerd op warme zomerdagen. Zeker dat daar liefhebbers voor zijn. Wij niet zo. Te hard, eendimensionaal en eigenlijk ook een eurootje of anderhalf te duur voor het mooie. Zou niet misstaan in het schap van de supermarkt.
Villa Dria colombard/sauvignon blanc 2017 (7,50 euro)

Ingetogen dame
Door met 100 procent sauvignon, uit de bakermat: de Loire. Om precies te zijn, het illustere Sancerre. De geruststellende geur van een ietsje zweetsok, maar die trekt vlotjes weg. Erg jong, dus nog even flink schudden met de fles om die ingetogen dame op weg te helpen. Fijne zuren rondom, aangenaam bitter achteraf. Een smaak die verrast, omdat er relatief weinig te ruiken valt. Drinkt lekker door. Wel een nog wat onrustig, springerig typje. Misschien nog een jaartje met rust laten, voor het beste resultaat. Voor zijn prijs had-ie net een fractie beter gemogen.
Domaine Tabordet Sancerre 2017 (15,25)

De inhoud telt
Over naar rood. Eerst de ripasso. Ook wel baby-Amarone genoemd. Dat maakt deze noord-Italiaan wel waar. De amarenenkersen springen je glas uit. Maar ook wat medicinaals, iets van ijzer en een vleugje madeira of marsala. Behoorlijk hoog op smaak, maar op een positieve manier. Er zit nog meer in. Een vochtig bospad, natte theebladeren, rijp bosfruit. De verhoudingen kloppen, er is balans. Een mooi en fijn glas dat waar voor zijn geld biedt. Alleen die fles. Ik weet niet, hoor. Verwacht je eerder bij olijfolie. Maar de inhoud telt en die smaakt!
Villabella Valpolicella Ripasso 2016 (16,75 euro)

Gevaarlijk lekker
We gaan naar Spanje. Rioja om precies te zijn. Daar waar ze hard bezig zijn zichzelf opnieuw uit te vinden maar ondertussen de oude waarden recht overeind blijven. Rode rakker met een randje paars. Een ietwat opmerkelijke vergelijking met een stevige saus – denk: oyster sauce – wordt gemaakt. IJzer, bloed. Tja, sinds ik de boeken van Alice Feiring heb gelezen is dat een geur-/smaakelement dat ik steeds vaker opmerk, kan plaatsen en benoemen. Soit.
Blijft in de mond aangenaam hangen. De 10 procent garnacha geven hem een prettige rondheid en een zetje extra fruitigheid. Blend van Frans en Amerikaans eiken pakt goed uit. Toegankelijke crianza. Gevaarlijke doordrinker. En, heel veel wijn voor je geld!
Beleluin Rioja Crianza 2013 (11,50 euro)

Doe de kaastest
Wijnspijs, een vak apart. Leuk om ook mee te nemen bij het proeven van wijn. Wel nadat we eerst alle wijnen los hebben beoordeeld, om het de smaakpapillen niet al te lastig te maken. De kazen:
1. Selles sur Cher – zachte geitenkaas (FR)
2. Chavignol – halfharde geitenkaas (FR)
3. Gruyere Alpage – harde bergkaas van koemelk (CH)
4. Manchego 3 mnd. – halfharde schapenkaas (SP)

Sauvignon met geit is een beproefde combo, dus beide witte wijnen komen in aanmerking. De romige Selles sur Cher met zijn aslaag haalt de Villa Dria lekker op. Smaakt ineens ook zoeter. Helemaal niet gek. Ook bij de Sancerre doet-ie het goed, maar een ietsje minder.
Chavignol en Sancerre moet volgens de boekjes een klassieke match zijn. De kaas is behoorlijk sterk van smaak en de wijn is daar nog niet aan toe. Die delft het onderspit in dit gevecht. Het kan, maar de kaas is te overheersend. De Gascogne hebben we er maar niet aan gewaagd.
De ripasso en de Gruyere zijn dan wel weer een ‘match made in heaven’. Het zoute en de korrelige structuur van de kaas zorgen samen met de wijn voor een smeuiige smaaksensatie. Heerlijk! Met de Rioja gaat het minder goed, de combinatie geeft een hardheid in de smaak die niet bijzonder prettig is.
Weer zo’n mooie: Manchego met Rioja. En die klopt, als een malle. Wijn en kaas blijven overeind en versterken elkaar. Zo’n typisch 1+1=3’tje. De ripasso blijkt een Italiaanse allemansvriend want ook die gaat uitstekend bij de drie maanden gerijpte Spaanse schapenkaas.

Het zit erop. Mooie en interessante avond. Voor de kazen moet je bij Edje Boele zijn. Voor de wijnen bij Joost & Joost. Hun geproefde wijnselectie was traditioneel en misschien wat veilig. Maar er is vast meer. Toch eens even die nieuwe website van ze afspeuren.

 

(Deze avond werd mede mogelijk gemaakt door gastproever Jeroen Zijlstra)

Backsberg Estate Cellars

Gooiterugzaterdag: Backsberg, ZA

Als je toch een tijd niets meer van je hebt laten lezen, dan eerst maar eens ergens de draad oppikken. Want niet gedeeld is niet gezien. Mooi moment om terug te gaan naar juli 2015: op verlate huwelijksreis naar Zuid-Afrika. Waar uiteraard ook wijn op het programma stond.

Dankzij Hosman Vins kregen we een uitgebreide rondleiding – inclusief tour per 4×4 door de modderige wijngaarden – en proeverij bij Backsberg Estate in Paarl. Een klein uurtje van Kaapstad. Toen was het daar winter en gebeurde er wijnbouwtechnisch weinig. Des te meer tijd en aandacht voor ons. Een verslag.

 

Backsberg Estate is een modern wijnbedrijf met een riante geschiedenis. Selfmade, eigenwijs en vooruitstrevend zijn zo de belangrijkste eigenschappen die me van toen te binnen schieten. Een stukje uit de beschrijving van dit wijnhuis die ik schreef voor Hosman Vin:

‘De geschiedenis van dit wijnhuis begint bij C.L. Back, de grootvader van de huidige eigenaar Michael Back, die als straatarme politieke en religieuze vluchteling uit Litouwen in Kaapstad aankwam. Hij werkte in de havens, werd later fietskoerier en wist van zijn verdiende geld een slagerswinkel te kopen. Daar benaderde iemand hem met de vraag of hij interesse had om een boerderij te kopen. En de rest was geschiedenis. Nou, niet echt. Serieus wijn maken kwam pas later.

In het begin was het een gemengd boerenbedrijf. We hebben het over begin jaren twintig. De wijn werd verkocht aan de KWV of ging in bulk naar Engeland. In 1936 kwam vader Sydney in het bedrijf. Deze maakte werk van wijn maken. Zijn merk Back’s Wines stond als een huis. Totdat de concurrentie van grotere wijnspelers hem te machtig werd. Noodgedwongen verkocht hij in 1969 de naam. En hier begint het verhaal van Backsberg.’

Mooi verhaal, toch? Andere bijzonderheden: de duurzame aanpak. Het is het enige co2-neutrale wijnbedrijf in Zuid-Afrika, slechts één van drie in de wereld. Of wat dacht je van een wijn die ze in een literfles van PET bottelen? Ook al uniek voor dat fraaie land.

Mooie herinnering
Tijdens de rit langs tussen de wijngaarden passeerden we onder andere het pomphuis waar de syrah aangeplant staat voor… The Pumphouse, één van hun wijnen. Ik verbaasde me er over het grote aantal bomen dat het landgoed omzoomt. Ik herkende er eucalyptus tussen. Die stonden er inderdaad niet van oudsher, het merendeel is door de familie zelf ooit aangeplant.
Je zou het bijna vergeten, maar de wijnen dan? We proefden er de hoger segment serie en die mag er zijn. Wat me nog goed bijstaat is dat ik een aangebroken fles witte wijn van de proeverij meekreeg (de Family Reserve, als ik me goed herinner) en die twee, of drie dagen later openmaakte. Had niets aan kracht ingeboet. Knap.

Kortom, een mooie herinnering. Zoals we er zovelen hebben aan Zuid-Afrika. We hebben dan ook nogal veel gedaan daar. Ook die dag bij Backsberg. Want na ons bezoek, snel door voor lunch in The Test Kitchen, Kaapstad. Oók al zo’n aanrader.

Hmm, eens kijken wat ik nog meer in mijn archieven heb liggen…