Hoge kwaliteit bij Klassiek Europa

Armin Grassa van Domaine de Tariquet

Vanmiddag was Klassiek Europa, een grote proeverij in Noordwijk. In het Palace Hotel: zo’n zaal waar je niet echt vrolijk van wordt. Maar van de wijnen dan weer wel. Ik besloot me allereerst op wat onderbelichte wijnlanden te richten: Griekenland en Zwitserland. Wine from the Alps heeft er een aantal van, uit dat laatste land. Fijne, subtiele op het terroir gerichte wijnen van veelal inheemse druivenrassen, zoals de païen. Ook gericht op landeigen druiven is het Griekse assortiment van Melekos Import; wijnen uit vooral de streek Nemea. En, zeer verrassend, in alle mogelijke soorten. De witte ‘instapwijn’ is gemaakt van lagorthi en riesling – en die laatste is echt belangrijk voor het totale succes. Want het is een instapper die er mag zijn. Andere witte wijnen van puur Griekse druiven bleken toch minder interessant. Qua rood springt er één uit: Domain Mega Spileo Grand Cave. Wel helemaal van inheemse druiven, maar dat doet hem juist goed. Stevige, intense, volle wijn die de komende maanden richting binnenzitweer zeker zal smaken. Prettig was de Deus Natural Semi Sparkling Rosé – nooit gedacht dat de Grieken zoiets maakten. Mooie fles, miniem bubbeltje, frisse aardbeitjes, leuk voor bij brunch, gebak, dessert.

Balans
Even heel wat anders; achter de stand van Groupe LFE stond wijnmaker Armin Grassa van Domaine de Tariquet. Een uitgelezen kans om met hem te praten en ondertussen de gehele range aan wijnen te proeven. Tariquet, van oorsprong Armagnac-producent, specialiseert zich in witte wijn, met een enkele rosé. Opvallend knap hoe de hele lijn een herkenbaar signatuur heeft. Grassa noemt het het gevolg van een focus op fruit, frisheid en balans. Maar het is meer. Iets dat alle wijnen gemeen hebben maar wat ik niet kan be- of omschrijven. De mannen van Tariquet mogen in hun regio Gascogne putten uit een hele reeks druiven en laten niet na dit te doen. De chardonnay vond ik mooi, ook in combinatie met sauvignon blanc – waarbij de druiven meteen na de oogst worden samengevoegd, en niet pas na fermentatie – en de zoetere van petit manseng was ook uitstekend gemaakt. In balans, inderdaad.

Altijd gezellig afsluiten bij Rhône Value Wines

Fruit, fruit, fruit
Via de aangename rode specialiteiten uit Alto Adige (lagrein, teroldego rotaliano, vernatsch) van Maddalena Wines bereikte ik de finish: Rhône Value Wines. Even de smaakpapillen opfrissen met de prijswinnende mousserende marsanne: Cave Biguet, Saint Peray Brut. Blijft toch heerlijk spul. Opvallend was even later de Domaine Yves Gangloff, een Saint-Joseph Blanc, ook van marsanne. Een wijn met ballen, die zijn 14% alcohol met verve draagt – het staat hem goed. Dikke wijn. Over naar rood. Fruit, fruit, fruit. Zo was de net gebottelde Domaine des Escaravailles, Le Ventrabren 2010. Grenache, syrah en carginan op zijn verst. En ten slotte, als je een Châteauneuf-du-Pape schenkt, laat het dan een hele goeie zijn. Met die van Pierre André uit 2006 had deze proeverij een waardige afsluiter. Kwaliteit. Het zat, kort samengevat, gemiddeld ook wel goed vandaag met die kwaliteit. Met daarbij een leerzame tocht langs minder bekende wijnlanden en druivenrassen, moet ik concluderen dat ik wel eens mindere zondagmiddagen heb gehad.

De huiswijn maakt de tent

Soms kom je op onverwachte plekken – lees: plaatsen waar jezelf nooit voor gekozen zou hebben – voor prettige verrassingen te staan. Zo zat ik vanavond aan tafel met schoonfamilie bij wijze van vervroegde vaderdag in de Noordwijkse Eterij De Beleving. De discussie die al snel rees was: is een beleving ook meteen een belevenis? Nee, niet per se. Hoe, dat mag je zelf invullen. De eterij was in die zin een belevenis doordat we er met tientallen gezinnen en families zaten van PC Hooft-allure tot campinggastallooi die met vooral jonge tot zeer jonge kinderen aan tafel gingen in de tot Engels eetcafé omgebouwde tent. Temidden van de vele campings die Noordwijk rijk is én als afsluiter van het Pinksterweekend. Tel uit je drukte. Gelukkig vermaakten de kids zich door de tattooplaatjesautomaat te kraken en wij door de ontdekking dat hier een onverwacht goede witte huiswijn werd geschonken: Marques de Somera macabeo 2010. Van een van de drie cava-druiven uit de Penedès maar dan uit de regio Cariñena in Spanje. Fruit, frisheid, citrus – gekmakend dorstlessend. Een soort van aanvaardbaar alternatief voor sauvignon blanc, zeg maar. Een wijn die riep om vis ook. Nou was het eten van wat mindere kwaliteit, maar hé, dat deed er al niet meer toe. Ik ga De Beleving echt niet aanraden voor een romantisch dineetje voor twee, au contraire. Maar met de huiswijn overtreffen ze de keuze van menig eetcafé c.q. restaurant.
Nieuwsgierig? Dan zijn er twee opties: daar drinken en/of eten (geheel op eigen risico, je hebt het niet van mij) of bestellen bij www.bollenstreekwijnen.nl voor slechts 4,75 euri! Ik zou het wel weten (nu).