Champagne: red de kleine wijnboer

De grote namen in de Champagne, die kennen wel. Dat is geen kunst. Ik hoef ze niet eens te noemen. Ik wil er ook eigenlijk geen aandacht aan schenken. Niet omdat ze slechte wijnen maken, niet eens per definitie. Maar hun macht op elk mogelijk gebied gaat ten koste van de eigenheid en eigenwijsheid van vele kleine, karaktervolle champagnes.

Bij een bezoek aan het charmante champagnehuis Legras & Haas in Chouilly werd ons een en ander duidelijk. Moeder Legras, haar zoons waren te druk of het land uit, liet ons niet alleen enkele magnifieke glazen met mousserende wijn proeven, ze deed ook uit de doeken hoe het de kleinere wijnhuizen steeds moeilijker wordt gemaakt te overleven. De markt wordt gedomineerd door enkele grote producenten van champagne waar wereldwijd enorm veel vraag naar is. Zoveel, dat ze niet genoeg wijngaarden in bezit hebben om zichzelf van voldoende druiven te voorzien. Die nemen ze af bij wijnboeren of andere champagnehuizen, zoals Legras & Haas.

IMG_8343Doodzonde
Een deel van de oogst verkopen ze aan de marktleiders om aan die immer groeiende vraag te blijven voldoen. Dat is mooi, want zo hebben ze gegarandeerde inkomsten om zelf hun eigen champagnes te maken. Waar ze uiteraard zelf de beste druiven voor bewaren. Slim.
Alleen nu hebben de provinciale machthebbers c.q. de Franse regering bedacht dat elke hectare champagnegrond twee miljoen(!) euro waard is. En daar moet een vast percentage belasting over betaald worden, dat de komende jaren steeds meer zal stijgen. Dat loopt op tot bedragen die kleinere champagnehuizen nooit kunnen betalen. En wie wel? Je raadt het al. Het resultaat zal zijn de grotere nog groter worden en de kleinere meer en meer verdwijnen. En dat is doodzonde.

Experimenteren
Legras & Haas maakt al generaties lang champagne en die weten echt wel waar ze mee bezig zijn. De smaak van hun Blanc des blanc premier cru ligt nog vers in ons geheugen. Wow. Op drie verschillende plaatsen binnen het champagnegebied hebben ze hun druiven aangeplant staan: in Côtes des Blancs, Les Riceys en Vitry. Elk gebied leent zich het best voor een andere druif. Voor hun grand cru’s komt de chardonnay uit Chouilly, pinot noir uit Les Riceys. Weet je dat ook weer.

Bon.

Kleine wijnhuizen maken bijzondere dingen, durven te experimenteren (Legras & Haas is met een houtgelagerde variant bezig – helaas nog niet beschikbaar) en bieden vaak verrassende kwaliteit voor een uitstekende prijs. Er zijn in champagne honderden van die kleinere huizen, maar hoe lang nog?

229303_173515082705179_5430407_nLegras & Haas is in Nederland o.a. verkrijgbaar via de Champagnist, ambachtelijke wijnen van kleine producenten, het bedrijf van Mark Haasdijk. En aangezien hij er veel meer van weet dan ik, vul ik dit artikel met alle plezier aan met zijn input:

“Voor hun topcuvée, de Exigence No. 8, ruilen ze in de goede jaren chardonnay grand cru uit Chouilly met pinot noir grand cru uit Ay, altijd van dezelfde wijnmaker. Wat de eigenheid en eigen keuzes van Legras & Haas mooi illustreert is de ‘solera’-tank, waarin alleen van de beste oogstjaren chardonnay wordt toegevoegd. Zo ontstaat een heel complexe basiswijn met chardonnay uit Chouilly uit topjaren: van 1995 tot 2008! Deze basiswijn wordt gebruikt voor de assemblages van de verschillende cuvées.

Over de familie: “Hoewel de drie broers Rémy, Olivier en Jérôme aan het roer staan, spelen pa en ma een belangrijke rol bij het bepalen van de assemblages en de dosages. Onder eigen naam wordt pas sinds 1991 champagne gemaakt, maar de wijngaarden (zeker die in Chouilly) zijn al heel lang in de familie. Daarom hebben ze veel oudere millésimes liggen van dezelfde wijngaarden waarvan nu de millésimes van Legras & Haas worden gemaakt.”

En als jaloersmakende afsluiting: Mark mocht laatst een van hun millésime-champagnes uit 1959 drinken. “Ongelofelijk hoe goed zo’n wijn blijft. Nog steeds mousse, maar zachter natuurlijk, en prachtige tonen van koffie en caramel, met nog steeds spanning en zuren.” 

Advertenties

Eindelijk ontdekt: gin & tonic

Het duurde even, maar het virus is ook bij ons aangeslagen. Gin & tonic. Een eeuwenoude, beproefde combinatie die wat versleten was, maar al weer een paar jaar letterlijk overal op de kaart staat. Nieuw leven ingeblazen door jonge vakidioten, horecahonden en topsommeliers. Kortom, er was geen ontkomen aan.

IMG_7449Mijn persoonlijke eerste echte kennismaking was op een vrijdagmiddag met de wijnvrienden van Hosman Vins in Schiedam. Een werkbespreking die niet vergezeld ging van de reguliere fijne wijnen, maar eens een keer wat anders: gin & tonic van het lokale merk Loopuyt. Ik had er nog nooit van gehoord. Maar man, dat was een openbaring! Zo fris, puur, tintelend en verslavend verrukkelluk.

Leeuwenkop van ijs
Later, niet eens zo lang geleden, vierden wij op het hoofdkwartier van RauwCC in Rotterdam een feestje. En wie was daar hofleverancier der drank? Opnieuw Loopuyt. Met hun unieke, mobiele maatwerkbar stalen ze met twee vingers in de neus de show. En de leeuwenkop van ijs die er hing te druppen hielp daar zeker bij. De gin & tonics – beiden van eigen merk – kwamen in heerlijk riante glazen, voorzien van een stengel citroengras (sereh) voor het aroma. Genieten.

Schermafbeelding 2015-06-02 om 20.13.50Een ruim, rond wijnglas
Toen was het tijd om zelf aan het ontdekken te gaan. De eerstvolgende gelegenheid greep ik aan om een fles van het Schotse Hendrick’s te kopen en het bezoek te trakteren op een glas van deze gin, aangevuld met Fever Tree tonic en gelardeerd met ijsblokjes, plakjes komkommer en een tak rozemarijn. Heb je geen speciaal ginglas? Een ruim, rond wijnglas zoals voor witte Bourgogne werkt net zo goed. Ziet er spectaculair uit – smaakt ook nog eens te gek.

Eindeloze mogelijkheden
Hendrick’s is anders dan Loopuyt. Dat zit hem niet alleen in de gin, ook in de ingrediënten. Maar dat is juist het leuke, net als bij wijn valt er zoveel te ontdekken. Verschillende gins, verschillende tonics, verschillende vruchten, kruiden of groenten die je kunt toevoegen. De ene combo is lekkerder in de zomer, de andere als het wat herfstig is. De mogelijkheden lijken eindeloos. Dit is nog maar het begin!

Wat is jouw favoriet? Welke moet je echt ooit gedronken hebben? We zijn benieuwd naar de reacties!

Rosé: Provence vs. Pays d’Oc

Als het om rosé gaat, spant de roze zomerdrank uit de Provence de kroon. Zo gaat het verhaal. Maar is dat wel zo? De proef op de som: 

Op Koningsdag passeerde ik per toeval De Wijnmakelaar, prima wijnspeciaalzaak op het lang niet ongezellige Haagse Goudsbloemplein. Dat kwam perfect uit, want door het onverwachte prachtweer was de zin in rosé tot ongekende hoogte gestegen. Ik vroeg om een exemplaar uit de Provence. Aangezien ik de (overigens prima Hollandse) rosé van AIX al kende, bleef er nog één optie over: Domaine Houchart. ‘Je betaalt wel altijd voor de naam’, legde de uitbater allervriendelijkst uit. ‘Ik heb ook rosé uit Pays d’Oc die én voordeliger is én daar er echt niet voor onder doet.’ Nou, kom maar op dan!

IMG_8128

Domaine Houchart Sainte Victoire Côte de Provence 2013
Kleur: zalmroze
Geur: perzik, abrikoos, groene kruiden (bieslook)
Smaak: warm, kruidig, mondvullend, iets filmend, licht salmiak, lange afdronk.
Beoordeling: aangenaam, iets bij eten (zalmtaart!), uitstekende prijs-kwaliteit.

Winkelprijs: 10,35

IMG_8155Luc Pirlet Syrah Rosé Pays d’Oc 2013
Kleur: warm roze
Geur: snoepjes, licht frambozig dan wel aardbeiïg.
Smaak: dun, wel goed gekruid, licht peperig.
Beoordeling: Vooral de kruidigheid blijft staan. De betere borrelrosé, maar zou ook bij een lichte zomersalade niet misstaan.

Winkelprijs:  7,35 (give or take)

Domaine Houchart bevindt zich in Puyloubier (naast Aix-en-Provence). Luc Pirlet vind je in Douzens, Languedoc (bij Narbonne). Een slordige 300 kilometer verderop in Zuid-Frankrijk. Misschien niet zo’n grote afstand op de schaal der dingen, maar wel in het resultaat van de rosé die ze maken. Het roze Provence-goedje biedt toch duidelijk meer diepgang, complexiteit en – hoe zal ik het zeggen? – klasse.

Daar betaal je ook voor. Een stuk meer, maar dat is het waard. Zoek je een rosé voor een kleinere portemonnee, die toch een stuk boven het maaiveld uitsteekt? Dan heb je met de Luc Pirlet ook een uitstekende zomerdeal te pakken.

Nu zijn dit zomaar twee voorbeelden en dat vormt absoluut geen grond voor een wetenschappelijk onderbouwde uitspraak over rosé’s uit de Provence versus die uit de Pays d’Oc – of elders. Maar afgaand op eerdere ervaringen heb ik toch een ernstig vermoeden dat het hart van deze vrolijke zonnedrank toch echt in de Provence ligt. En als je me wilt overtuigen dat het anders is, kom maar op!

De Wijnmakelaar
Goudsbloemlaan 148
2566 CW  Den Haag

Geproefd: Mauro Veglio Nebbiolo “Angelo”

Vind ik zomaar ineens een paar oude proefnotities! Dat laaghangende fruit laten we natuurlijk niet liggen. Vandaag: Mauro Veglio Nebbiolo “Angelo” 2012, Langhe, Italië.

  • Schermafbeelding 2015-04-29 om 20.13.43Kleur: richting dakpannenrood (maar zonder alarmbellen).
  • Geur: warme kersen en/of bramen. Iets van leer en natte theebladeren.
  • Smaak: Fijne tannines, mooie spanning, iets van drop, sappig.

Beoordeling: Stevig en delicaat tegelijk. In balans. Heerlijk herfst!

Prijs: 17,50
Waar? Bij Wijnwinkel Renalda, Runstraat 23 in Amsterdam (Negen straatjes).

Welke witte wijn past bij mij?

Wijnpakket witte smaakprofielen
Wijnpakket witte smaakprofielen

Goeie vraag. Als je dat voor jezelf nog niet hebt uitgemaakt, dan kun je het beste eerst naar de basis. Houd ik van zoet of toch meer van droog? Die vraag is meestal redelijk snel te beantwoorden. Daarna wordt het al iets lastiger. Ben ik dol op vol, of mag het een beetje zuur? Ben ik een bloemig type, of juist meer kruidig? Tip: begin met wijnen te proeven die gemaakt zijn van één druivenras. Heb je de kenmerken van die specifieke druif onder de knie, dan ben je al een heel eind verder!

Wij namen de proef op de som met het wijnpakket Witte Smaakprofielen van de Wijnbeurs, met tweemaal drie flessen speciaal samengesteld om je wittewijnsmaak te ontdekken. De drie typen witte wijn zijn van de druivenrassen chardonnay, sauvignon blanc en gewurztraminer. Alleen de laatste is trouw aan zijn oorsprongsgebied, de Elzas, de andere twee komen respectievelijk uit Californië en het zuiden van Frankrijk: Pays d’OC.
Note: wij hadden nog nét de laatste doos uit een serie, inmiddels is er een nieuwe samenstelling voorradig (zie onder).

Jouw smaak
Het mooiste is als die wijnen van één druivenras voldoen aan hun meest voorkomende kenmerken, dan kun je het best een oordeel vellen over wat je lekker vindt. Laten we eerlijk zijn, dat is uiteindelijk waar alles om draait. Je kunt je smaak ontwikkelen, verbreden of zelfs verbeteren – alleen het is en blijft jouw smaak. Daar valt niet over te twisten. De proefdoos van de Wijnbeurs voldoet; de chardonnay is volvet en fruitig, de sauvignon blanc strakdroog en grassig, de gewurztraminer neigt naar zoet maar is toch echt droog.

Mijn smaak
Puur wijntechnisch (dus ongeacht persoonlijke smaak!) is de laatste veruit de beste van de drie: verrassend complex, uitstekend in balans, heel goed gemaakt. De sauvignon blanc is wat saai en eenzijdig. En de Amerikaanse chardonnay is ‘er nog niet’, zoals dat zo mooi heet. Er zit een heel breed scala aan smaken in – van zwoel tropisch fruit tot een strakke kruidigheid tot het eikenhout van het vat waarin de wijn gerijpt heeft. Alleen, die smaken komen niet bij elkaar; ze vormen geen eenheid. Dat is jammer. Het voordeel is dat je ze mooi los kunt onderscheiden.

Anywine, dat is niet waar het om gaat. De proefdoos geeft je wél wat je als wijnontdekker wilt, namelijk houvast voor je toekomstige wittewijnaankoop. Dus die missie is geslaagd. Dat zal ook in de huidige samenstelling niet anders zijn. Gelukkig is de gewurztraminer gebleven. Sterker, ik denk dat ze bij elkaar nu nog beter zijn!

Wijnpakket Witte Smaakprofielen

Prijs: 65,- euro (62,- voor leden)
Te koop: de Wijnbeurs

Wijn van de Kaap

Aanrader: De Wetshof Chardonnay Bon Vallon
Aanrader: De Wetshof Chardonnay Bon Vallon

Wat is dat toch met Zuid-Afrika? Je zou er bijna wat achter gaan zoeken, zoveel als er de laatste tijd op dit wijnblog over verschijnt. Toch is het toeval. Ook nu weer, toen we deze webshop geheel gewijd aan Zuid-Afrikaanse wijn ontdekten: Wijn van de Kaap.

De liefde voor Zuid-Afrika spat er vanaf, bij de oprichters van de website. De liefde voor het land en voor de wijn. Mooi. Momenteel bieden ze 31 soorten wijn van zeven verschillende wijnhuizen. Elk wijnhuis heeft een ander verhaal en/of valt in een andere kwaliteitsklasse, dat levert een lekker breed assortiment op.

Reiswijn
Eén witte wijn mochten we alvast proeven en dat was meteen raak. De Wetshof Chardonnay Bon Vallon is ingetogen en biedt tegelijkertijd veel van alles. Sappig, fris, kruidig. En is dat een vleugje oceaan? Kortom, rijk zonder dik te doen. Een rijke aaneenschakeling van aangename smaken. Een soort reiswijn; je ontdekt steeds weer iets en het verveelt nooit. Heerlijk. Voor nog geen 14 euro? Doen.

Nieuwsgierig geworden? Wil je misschien wat meer weten over Zuid-Afrika? Ook dat kan op Wijn van de Kaap. Maar het gaat om de wijnen. We zijn nu al fan en dan zijn we er nog niet eens geweest. Misschien toch maar eens…

Verrassende wijnen bij Albert Heijn

Leuke instap-albariño
Leuke instap-albariño

Voor wie het nog niet was opgevallen: Albert Heijn heeft zijn wijnassortiment en de complete wijnafdeling vernieuwd. Andere indeling en zo’n 100 nieuwe wijnen. Het idee: ‘Om wijn kiezen nóg leuker en gemakkelijker te maken’. Nu kiezen wij eigenlijk al jaren niet meer voor wijn bij Appie, maar met enkele flessen hebben ze ons toch aangenaam verrast.

De supermarktketen dropte zes flessen in onze bus, goed idee. Want om te weten waar je over praat, moet je wel wat te proeven hebben. Een assorti van rood, wit en rosé uit het iets hoger segment belandde zo in onze glazen en dit vonden we ervan:

1. Flaxbourne sauvignon blanc rosé
Veel fruit, heel veel. Iets kruidig. Makkelijk. Prima wijn voor ongecompliceerde zomerse dagen in de tuin, op de boot of het balkon. Een vriendelijke rosé uit Nieuw-Zeeland van een druif die meer bekend staat om zijn frisse witte variant. Da’s dan wel weer bijzonder. Prijs: 6,99.

2. Arousana Albariño
Inschenken en ruiken. Een eerste slok. Prettig. De vaak zilte frisheid van deze druif. Daarna wordt het jammergenoeg vlotjes minder. Een goede albariño onder een tientje is nou eenmaal lastig. Maar AH heeft met deze Noordwest-Spaanse blonde jongen wel een leuk instapmodel in het schap. Prijs: 7,99.

foto 3 3. Domaine Louis Max Mercurey blanc
Aangenaam kennis te maken. Verrassend goed. Duidelijk Bourgogne; een heerlijk ronde chardonnay met een knisperende frisheid. Maar niet té vet en ook niet té zuur. Goed in balans, zeggen we dan. Veruit het beste glas uit deze serie. Maar dan de prijs: 16,99. Voor dat geld haal je bij de wijnspeciaalzaak toch iets spannenders.

4. Château La Tulipe de la Garde
Paradepaardje van ’s neerlands bekendste wijnsnor Ilja Gort. Deze fles uit 2011 – waarvoor Annick nota bene zelf meehielp aan de ‘groene pluk’ – vinden we nog wat hard. Stevig en stoer, een beetje streng. Misschien met een dikke steak erbij dat deze Bordeaux van vooral merlot beter tot zijn recht komt. Een twijfelaar. Prijs: 11,99.

5. Fontanafredda Nebbiolo Langhe
Dat drinkt een stuk soepeler weg. Rond en makkelijk. Van de nebbiolo-druif, waar Italianen één van hun meesterwerkjes, Barolo, van brouwen. Dat is deze niet, een meesterwerk, maar toegankelijk en doordrinkbaar is ‘ie zeker! Prijs: 9,99.

foto 46. Fetzer Crimson red blend
Deze Amerikaan van syrah, zinfandel, cabernet sauvignon en petit syrah was de meest opvallende rode. In positieve zin. Eén bak fruit! Met vruchtvlees. Sappig en rijp als zelfgeplukte bramen. Volgens de nieuwe richtingaanwijzer van AH bestempeld als stevig. Dat is wat sterk, maar hij mag er zijn. Knap gemaakt. Prijs: 9,99.

Over het algemeen heeft Albert Heijn het wijnschap duidelijk verbeterd. Het systeem leidt klanten ongetwijfeld makkelijker naar de juiste wijn. En daar zitten een paar uitstekende nieuwe bij. Er blijft echter een maar – je voelt hem al een beetje in de lucht hangen – de prijs. Boven het vijfeurosegment krijg je steevast te weinig wijn voor je geld. Dat is nou eenmaal de deal bij one-stop-shopping.